lekarze spoza Unii Europejskiej
Autor: Informacje

Przyjmowanie do pracy lekarzy spoza Unii Europejskiej. Wady i zalety nowych przepisów

Nowe regulacje wynikające z nowelizacji ustawy o zawodach i specjalizacjach lekarzy i lekarzy dentystów, uargumentowane są koniecznością wsparcia kadr medycznych w związku z panującym stanem epidemii. Poprawki zakładają uproszczone zasady przyjęć lekarzy spoza Unii Europejskiej. Nowe przepisy zakładają również m.in. prostsze procedury powrotu do zawodu medycznego w przypadku przerwy w wykonywaniu zawodu wynoszącej ponad 5 lat. Jak jeszcze zmieni się praca lekarza?

Kto może starać się o przyjęcie?

Jak stanowią nowe przepisy o pracy lekarza, o zatrudnienie w Polsce mogą się starać wszystkie osoby niezależnie od obywatelstwa, które poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej:

  1. Ukończyły studia na kierunku lekarsko-dentystycznym lub lekarskim, trwające co najmniej 5 lat.
  2. Uzyskały kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty.
  3. Podmiot planujący zatrudnienie lekarza wydał wymagane zaświadczenie.
  4. Posiadają przynajmniej 3-letni staż pracy jako lekarz lub lekarz dentysta w określonej specjalizacji.
  5. Doświadczenie, o którym mowa w pkt 3 zostało uzyskane w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających uzyskanie zaświadczenia od podmiotu, który planuje zatrudnić lekarza.

Automatycznie uznane kwalifikacje zawodowe mają wszystkie osoby, które posiadają dyplom państw Unii Europejskiej, bez względu na to, czy w momencie ich wydawania kraj ten należał do wspólnoty państw członkowskich, czy nie.

Aby osoba spoza Unii Europejskiej miała możliwość podjęcia w Polsce praca lekarza, niezbędne jest uzyskanie pozwolenia

. Nowe zasady określają, że konieczne jest przedstawienie:

  • zaświadczenia od podmiotu leczniczego, planującego zatrudnienie lekarza lub lekarza stomatologa,
  • oświadczenia, w którym deklaruje się niezbędną znajomość języka polskiego, umożliwiającą wykonywanie powierzonych zadań,
  • oświadczenia o pełnej zdolności do podejmowania czynności prawnych,
  • zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty, wydanego przez lekarza z polski lub kraju pochodzenia, ważnego przez okres 3 miesięcy od jego wydania,
  • własnoręcznie podpisanego oświadczenia o niekaralności i niekaralności zawodowej,
  • dokumentu potwierdzającego zezwolenie na pobyt w Polsce wydany przez konsula RP lub wojewodę,
  • zaświadczenia wydanego przez dotychczasowego pracodawcę, potwierdzającego minimum 3-letnie doświadczenie zawodowe,
  • zalegalizowanego przez konsula RP lub opatrzonego klauzulą apostille dyplomu ukończenia co najmniej 5-letnich studiów,
  • zalegalizowanego przez konsula RP lub opatrzonego klauzulą apostille dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty,
  • dokumentów poświadczających odbyte szkolenie specjalizacyjne odpowiadające merytorycznie programowi szkolenia specjalizacyjnego w Polsce,
  • dokumentów obcojęzycznych przetłumaczonych przez tłumacza przysięgłego na język polski.

Wszystkie dokumenty muszą być złożone w oryginale. Akceptuje się odpisy poświadczone przez polskiego notariusza lub konsula.

Jak uzyskać pozwolenie i gdzie złożyć wniosek?

Regulacje uchwalone przez sejm upraszczają procedurę zatrudnienia w Polsce jako lekarz. Praca możliwa jest po uzyskaniu pozwolenia – decyzję w tym zakresie podejmuje Minister Zdrowia. Wniosek wraz z wymaganymi dokumentami wysłać należy do Ministra Zdrowia lub przekazać osobiście w Biurze Podawczym Ministerstwa. Na postawie złożonej aplikacji oraz opinii wydanej przez konsultanta wojewódzkiego lub krajowego wydane jest pozwolenie albo decyzja odmowna. W przypadku uzyskania zezwolenia, należy udać się do Okręgowej Rady Lekarskiej  właściwej dla planowanego miejsca zatrudnienia w celu nadania prawa do wykonywania zawodu w zakresie, miejscu wykonywania i okresie zatrudnienia wskazanych w decyzji. Jeżeli otrzymana decyzja będzie negatywna, w ciągu 14 dni można złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Warunki pracy dla lekarza spoza Unii Europejskiej

Jak wskazują nowe przepisy pracy lekarza, prawo do wykonywania zawodu przyznane może zostać na okres maksymalnie 5 lat, bez możliwości przedłużenia. Wykonywanie zawodu możliwe jest jedynie w placówce leczniczej wskazanej w decyzji wydanej przez Ministra Zdrowia. Praktyka lekarska przez pierwszy rok wykonywania zawodu odbywa się pod nadzorem lekarza specjalisty w danej dziedzinie lub posiadającego specjalizację II stopnia. Opiekuna wyznacza kierownik placówki, która wydała oświadczenie. W przypadku rozwiązania umowy o pracę z placówką leczniczą, która wydała oświadczenie, Okręgowa Rada Lekarska wykreśla lekarza z rejestru, co wiąże się jednoczesną utratą prawa wykonywania zawodu.

Osoby, które uzyskały kwalifikacje zawodowe poza Unią Europejską, mogą starać się o uzyskanie pozwolenia stałego na pracę jako lekarz. Praca za granicą w Polsce umożliwia w okresie zatrudnienia na:

  • przystąpienie do nostryfikacji dyplomu na uczelni w Polsce,
  • przystąpienie do Lekarskiego Egzaminu Weryfikacyjnego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Weryfikacyjnego,
  • uznać staż podyplomowy odbyty za granicą lub odbyć staż podyplomowy w Polsce,
  • złożyć lekarski lub lekarsko-dentystyczny egzamin końcowy, którego pozytywny wynik wraz ze spełnieniem warunków w poprzednich punktach zezwala na otrzymanie prawa do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza-dentysty bez ograniczeń.

Wady i zalety nowych przepisów dotyczących pracy lekarza – okiem redakcji pracalekarza.pl

Nowelizacje uchwalone przez sejm spotkały się z krytyką środowisk medycznych. Organizacje lekarskie i pielęgniarskie zauważają, że lekarzy przyjęci spoza Unii Europejskiej mogą mieć braki w wykształceniu, co stwarza ryzyko związane z wykonywaną przez nich pracą – wymagania wobec polskiego personelu są bowiem często większe. Wśród największych zagrożeń wymienia się głównie:

  • Brak znajomości języka polskiego – utrudniona będzie zatem komunikacja nie tylko z personelem medycznym, ale i pacjentami;
  • Praca lekarza będzie możliwa bez nostryfikacji dyplomów. Jest to duże pole do nadużyć i fałszerstw;
  • Pielęgniarki i lekarze będą musieli dzielić czas pomiędzy pacjentów a opiekę nad cudzoziemcami i weryfikację ich pracy.

Z drugiej strony, uproszczone procedury przyjęć medyków z krajów nienależących do Unii Europejskiej pozwolą jednak szybko uzupełnić braki kadrowe w placówkach leczniczych. Jest to szczególnie ważne w obecnym czasie trwającej już od kilku miesięcy epidemii. Rodzimi lekarze zostaną odciążeni, a w razie masowych zakażeń czy przebywania personelu medycznego na kwarantannie, pacjenci będą mieli zapewnioną odpowiednią opiekę medyczną i ciągłość leczenia. Warto pamiętać, że braki w personelu medycznym wynikają nie tylko z rosnącej liczby chorych, ale także z powodu ilości zakażeń samych lekarzy! Priorytetem jest więc obecnie zapewnienie odpowiedniej liczby specjalistów, aby zagwarantować wydolność służby zdrowia w tym trudnym dla wszystkich czasie.

Nie da się jednoznacznie stwierdzić, czy nowe przepisy przyniosą oczekiwane przez rząd rezultaty, ponieważ do dokonania wiarygodnej oceny, potrzebny jest czas… Pozostaje wierzyć, że wdrażaniu nowych zasad w życie przyświecać będzie naczelna zasada etyki lekarskiej „Primum non nocere”!

W celu analizy ruchu na stronie oraz realizacji usług używamy plików cookies. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
OK

Share